Van Morrison kennen we als getalenteerd artiest maar ook als boze witte man. Zijn wappie-albums Latest Record Project en What’s It’s Gonna Take liggen nog vers in het geheugen. Sindsdien is hij echter onmiskenbaar bezig met een charmeoffensief.
Op zijn laatste platen komen geen omstreden politieke standpunten meer voorbij en klinkt de muziek vitaal en geïnspireerd. Dat was al zo op de coveralbums Moving On Skiffle en Accentuate The Positive en dat is helemaal op het nieuwe Remembering Now. Hierop is de 79-jarige Ierse legende Back To Writing Love Songs. Liedjes met een kop en een staart, een memorabele melodielijn, een herkenbare tekst en een flinke dosis melancholie.
Het album opent sterk met Down To Joy, dat we al kennen van de film Belfast. If It Wasn’t For Ray en Cutting Corners ademen de sfeer van zijn werk uit de vroege jaren zeventig. Haven’t Lost My Sense Of Wonder is een mooie Dylanesque ballade met een lekker jengelend Hammond-orgel. Datzelfde instrument geeft When The Rains Came een onmiskenbaar gospelgevoel. The Only Love I Ever Need Is Yours put uit dezelfde bron als Have I Told You Lately That I Love You? Slotnummer Stretching Out kent eenzelfde stream of consciousness als ooit zijn debuutalbum Astral Weeks. Kort samengevat: op het zeer gevarieerde en van mooie strijkersarrangementen voorziene Remembering Now gaat Van Morrison er nog eens vol voor en dat levert een uitstekend album op.
