album
roots

Robert Finley

Goin' Platinum!

EASY EYE SOUND/NONESUCH/WARNER

‘He has that magnetic hugeness about his voice’, zou Dan Auerbach onlangs hebben gezegd over het nieuwste talent op zijn label, Robert Finley. Touché. Deze 64-jarige blueszanger en gitarist klinkt met z’n ruige, rauwe krachtpatsersstrot soms als de verloren broer van Tom Jones, net terug uit de bajes.

Het echte verhaal achter Finley is misschien nog beter. Hij verloor als timmerman het merendeel van zijn gezichtsvermogen, werd officieel blind verklaard, kon toen geen spijker meer raak slaan en besloot maar straatmuzikant te worden. Daar werd hij op late leeftijd à la Charles Bradley ontdekt en na een prima debuutplaat tekende Auerbach hem. Finley’s eerste album op diens label heet Goin’ Platinum! en staat vol muzikaal ambachtswerk: pure liedjes waarin bluesrock, soul, gospel overheersen. Het album is niet overdreven retro geproduceerd, maar klinkt ook weer niet te gepolijst. Een beetje zoals een Buddy Guy-plaat vandaag de dag klinkt, zeg maar. Met die bluesgrootheid deelt Finley ook zijn speelse gitaargeluid, vol catchy patroontjes en enthousiaste solo’s. Enthousiasme is hier sowieso het sleutelwoord. Het spelplezier spat van de liedjes af. Persoonlijke favoriet: Honey, Let Me Stay The Night, dat alles in zich heeft wat de eerste Beatles-liedjes ook hadden. Glimlach gegarandeerd. U snapt: ik zou mijn portemonnee wel legen voor deze oude straatmuzikant.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Look Now
album
Elvis Costello & The Imposters

Look Now

Dat was even schrikken, het optreden van Elvis Costello deze zomer in de tuin van Paleis Soestdijk. Aan inzet en ...
Car Seat Headrest
Club OOR
Car Seat Headrest

Car Seat Headrest

Club OOR presenteert Car Seat Headrest op 14 november in TivoliVredenburg (Utrecht). Ben je OOR-abonnee en wil je hier gratis ...
Christine And The Queens op weg naar een poprevolutie
concert
Christine And The Queens

Christine And The Queens op weg naar een poprevolutie

Net als Anohni, Arca of Perfume Genius (om wat recente voorbeelden te noemen) ziet de Franse popster Christine gender als ...

Recensie: Robert Finley - Goin' Platinum! (album) | OOR