De tijdmachine zet ons deze keer af rond 1993, de tijd dat vooral in de dance alles mogelijk leek en stijlbegrenzingen niet voor iedereen golden. Niet voor Andrew Weatherall in ieder geval, in die tijd veelgevraagd dj, producer en remixer.

Hij had stevig de hand in Primal Screams Screamadelica, een belangrijke brug tussen de rock- en indiegeneraties van die dagen en de verworvenheden van de houserevolutie. The Sabres Of Paradise, ofwel Weatherall met Gary Burns en Jagz Kooner, verklankten die houding in een paar sterke albums, waarvan nu geremasterde heruitgaven zijn verschenen. Sabresonic is vernoemd naar Weatheralls clubavonden in die tijd en is vooral een compilatie. Met als rode lijn dan toch die eclectische aanpak, met beats in verschillende permutaties en dubby vervormingen. Die dubesthetiek is op Haunted Dancehall nog verder doorgetrokken, waarbij de paradox van die sterke titel mooi verklankt wordt. Met andere woorden: je hoort ook de donkere achterkant van dat beatgestuurde hedonisme. Intussen vliegen de surfgitaren je om de oren in Tow Truck en ontspoort hit Wilmot – dubby postpunk gebouwd op een aanstekelijke calypsosample – al heel snel in de stuwende dancehalldub-remix van Lord Scruffage. Het Sabres-feestje mocht maar een paar albums duren, toen sloeg Weatherall een nog experimenteler pad in met Two Lone Swordsmen (de man opereerde graag op het scherpst van de snede), om in 2020 op 56-jarige leeftijd te overlijden. Veel te vroeg, heet dat dan, maar alleen al deze beide albums zijn genoeg voor een status als onsterfelijke danceheld.