Het Noorse Gluecifer legt op dit reüniealbum de kaarten duidelijk op tafel. De titel Same Drug New High laat er geen gras over groeien: heel veel vernieuwing hoeven we niet te verwachten. En wanneer een nummer 1996 heet, dan is het wel duidelijk dat vaste constanten Biff Malibu en Captain Poon vooral varen op hun verleden.

Niet erg, want Gluecifer hoorde samen met The Hellacopters (eveneens gereüneerd) en Turbonegro rond de eeuwwisseling tot de voorhoede van een stroom Scandinavische garagerockbands waarvoor je graag naar het lokale poppodium ging. Nu kiezen ze vooral voor uitgekiende plekken: festivals bijvoorbeeld waar niet zo wordt uitgekeken naar een vernieuwende plaat, maar vooral naar de bodem van het volgende bierglas. En ook dat is goed. Want dat serveert Gluecifer hier: een ijskoud biertje in de vorm van elf nummers die naadloos passen in de rest van hun setlist. En als The Hives (die vroeger nog niet de voeten mochten kussen van voornoemde bands) met hun sloganeske schijtlolligheid nog vrolijk geboekt worden door zichzelf respecterende festivals, dan is er ook plek voor een band die wél moeite doet voor iets meer diepgang in hun oppervlakkige sleazerock.