Het lijkt alsof Urne een beetje schrok van de Gojira-vergelijkingen bij hun vorige plaat. Niet vreemd, want die werd ook geproduceerd door Joe Duplantier, de zanger van de Franse band. Dat zet de spotlights wel vrij ferm op je band. Ik kan niet in de hoofden kijken van de Engelsen, maar ik kan begrijpen dat er van schrik even werd geherstructureerd voor de nieuwe plaat.

Willen we een Gojira-light worden of een eigen geluid najagen? Dus ging de band iets meer terug naar de basis en plaatste Justin Hill, lid van de Engelse prog/nu-metalband SikTh achter de schuiven. En die band is doorgaans na langere halen nét iets sneller thuis dan de Franse mastodonten. Zo walsen nummers als opener Be Not Dismayed, Setting Fire To The Sky en afsluiter Nocturnal Forms de weg net iets platter, zonder dat het écht plat wordt. En over mastodonten gesproken: Troy Sanders van Mastodon doet lekker een robbertje mee in Harken The Waves. Een andere gastmuzikant – cellist Jo Quail – zorgt voor diepgang in Breathe. Urne moet zodoende wat moeite doen, maar slaagt er wel in om kwaliteit te leveren.