‘Mijn naam is Mike Harmeier en wij zijn Silverada, of jullie het nu leuk vinden of niet, motherfuckers.’ Met deze niet mis te verstane boodschap richtte de frontman van ‘the band formerly known as Mike & The Moonpies’ (marshmallowcakejes) zich afgelopen maart tot het thuispubliek in Austin.

Na meer dan vijftien jaar in de marge te hebben gespeeld, wil het vijfkoppige combo onder de nieuwe naam – ontleend aan de Chevrolet Silverado en silver tequila – een groter publiek bereiken. IJdele hoop, denken we, want de achtste studioplaat van Harmeier en de zijnen maakt duidelijk dat de rebranding niet gepaard gaat met een drastische muzikale koerswijziging. Geholpen door producer en ‘zesde groepslid’ Adam Odor hebben de herdoopte honkytonkers hun palet hooguit wat verbreed, onder meer met whoa whoa-koortjes (Radio Wave), Dire Straits-achtige gitaarloopjes (Eagle Rare, Something I’m Working On), rockgrooves uit de jaren tachtig (Wallflower) en stratosferische soundscapes à la Garrett T. Capps (Hell Bent For Leather). Wie door alle versiersels heen luistert, hoort echter dezelfde twangy Texaanse country die we kennen van wijlen Mike & The Moonpies. Goed nieuws dus voor de trouwe schare motherfuckers.