Het is niet het meest populaire muziekgenre ter wereld, dus heel vaak hebben we het er niet over, maar wat gaat het toch ontzettend lekker met de r&b-scene de laatste jaren. Vooral bij de dames. De meisjes die opgroeiden met Destiny’s Child, Aaliyah en TLC zijn nu groot en zelf muziek gaan maken, met als resultaat een enorme aanwas van zangeressen die hun roots in de nineties-r&b hebben liggen en daar andere moderne invloeden overheen sprenkelen.

In de hoogste rangen van het florerende genre vinden we Kali Uchis, een Amerikaans-Colombiaans megatalent dat platen maakt die als een drugstrip uitpakken. Alleen in Kendrick Lamars sparringpartner SZA vindt ze een gelijke, verder opereert deze zangeres op een ander level dan haar concullega’s. Sincerely, (mét komma) is Uchis’ zesde album en zoals al haar platen is het er weer eentje waar niet oppervlakkig naar geluisterd kan worden, maar waar je als recensent toch moeilijk over kan schrijven, omdat écht alert luisteren eveneens onmogelijk is.

Vanaf openingssong Heaven Is A Home pakt Uchis je namelijk helemaal, maar dan ook echt helemaal in. Als luisteraar kruip je linea recta in het muzikale equivalent van een baarmoeder en voel je je geborgen door de warme wolken van ambient, kussenzachte bassen en Uchis’ perfecte, dromerige stem, die als satijnen lakens in meerdere laagjes over je heen wordt gedrapeerd. Vrijwel iedere song op Sincerely, voelt als een aaneengeschakelde reeks van mooie dagdromen. Misschien wel het allerlekkerst zijn de overgangsmomenten. Wanneer het lome Lose My Cool overgaat in het relaxt vlotte It’s Just Us is het alsof stevige armen je uit een donsbed optillen, in de auto leggen en op een heerlijk tempo over een hobbelvrije weg naar een veilige plek rijden.