album
rock

Snow Patrol

Wildness

POLYDOR/UNIVERSAL

Kwalitatief hoogstaande rockplaten waarop immense radiohits en subtiel experiment elkaar vloeiend afwisselden. Een goedzak van een zanger met de knuffelbaarheidsfactor van een babypanda in een Togepi-romper. Concerten zo subtiel meeslepend dat Coldplay er nog wat van kon leren.

Pakweg tien jaar terug veroverde Snow Patrol in rap tempo de wereld. Vooral in Nederland vielen we als een blok voor de gevoelige stem en songs van Gary Lightbody. Run, Chocolate, Chasing Cars, Shut Your Eyes, Open Your Eyes, Crack The Shutters, Take Back The City, Just Say Yes. Ze brachten Snow Patrol in 2009 naar het laatste tijdslot van een jubilerend Pinkpop. Drie jaar later, na de release van laatste prachtplaat Fallen Empires, volgde tweemaal een uitverkocht Ahoy én een afsluitersrol op Rockin’ Park in Nijmegen. Maar toen werd het ineens stil rond de Iers-Schotse band. Lightbody kreeg naar verluidt geen goed liedje meer op papier. Het beruchte writer’s block. Jaren verstreken en het momentum waar je als Grote Naam van hoort te profiteren, verdween volledig. Vallen we met Wildness, de eerste plaat van Snow Patrol in zeven jaar tijd, meteen weer in de armen van Lightbody en de zijnen? Zeker weten. Openingsnummer Life On Earth levert meteen een perfecte herintroductie van alles wat deze band destijds al zo goed maakte. Een prachtig poprockliedje met een warme, bijna geruststellende sfeer, die van z’n zachtaardige opening perfect geleidelijk naar een heerlijke stadionrockclimax toewerkt. Lightbody zingt alsof er geen dag is verstreken sinds hij iedere avond vijftienduizend man aan z’n lippen had hangen. ‘It doesn’t have to be so fucking hard!’ schreeuwt hij een naamloze partner toe, met een passie die regelmatig aan Springsteen doet denken. Zijn liedjes gaan nog steeds over liefde van het heftigste soort. Liefde die steeds vraagt om grote muzikale gebaren, zoals dramatische gitaarlicks en -riffs (Don’t Give In, Empress, Wild Horses), enorme zangkoren (bijna overal) en slicende synths of majestueus uitwaaierende strijkers (Heal Me, Soon). Dat de band alleen in het vlotte, Pharrell Williams-achtige Dark Switch iets nieuws probeert, kun je saai vinden. Ik vind dat niet. Wildness is wellicht precies wat je van Snow Patrol verwachtte, maar het is tevens exact wat je van Snow Patrol wilt horen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nieuwe albums!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met nieuwe albums!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Bottle It In
album
Kurt Vile

Bottle It In

Artistieke surplaces, Kurt Vile moet er niets van hebben. De zanger en gitarist uit Philadelphia zat in The War On ...
Car Seat Headrest
Club OOR
Car Seat Headrest

Car Seat Headrest

Club OOR presenteert Car Seat Headrest op 14 november in TivoliVredenburg (Utrecht). Ben je OOR-abonnee en wil je hier gratis ...

Recensie: Snow Patrol - Wildness (album) | OOR