Het leven is niet eerlijk en popmuziek nog minder. Zo is het googelen van Aaron MF Olson een hele bevalling. Het is een enigmatisch figuur, wiens pad verschillende meer of minder enigmatische bands kruiste en die nu zijn tweede soloworp aflevert met de even zo enigmatische titel Songs Album II. Toch zou het een vergissing zijn om deze einzelgänger te negeren, want de aan Jim O’Rourke, Andy Shauf en groepen als The Kinks gelieerde popliedjes zijn, wel, niet te versmaden.

Het is zonovergoten psychedelica van het lome en stoffige soort – de man komt uit nu eenmaal uit Los Angeles – en bovendien rijkelijk gedecoreerd met houtblazers, strijkers en wemelend van de melodieuze vondsten en wervelingen. Van hoofdwiegliedjes als Nobody Can Tell kunnen er nu eenmaal niet genoeg zijn. Instrumentale intermezzo’s als The Small Planets zijn dan misschien een beetje niksig-mooi, maar van een tempowissel als die in Who Do You Think I Am kijken we dan weer meteen op. En ook een vrolijk-melancholisch liedje als Gilded Lawns Of Summer gaat er in als zoete koek. Dit plaatje is simpelweg een klein genot in een lange zomer – en het zou eerlijk zijn als u er eens naar gaat luisteren