Met Endless Summer maakten deze indierockveteranen uit North Carolina wat mij betreft de zomerhit van 2022. Na 36 jaar gaan ze lekker door met waar ze goed in zijn – dat de muziek op het eigen Merge-label (opgericht door zanger Mac McCaughan en bassiste Laura Ballance) kan worden uitgebracht, zal daarbij helpen.
Drummer John Wurster is na ruim dertig jaar afgehaakt en vervangen door Laura King. Dit dertiende album is een stuk steviger dan voorganger Wild Loneliness, die dan ook een soort lockdownplaat was. Songs In The Key Of Yikes bevat weer vertrouwd klinkende indierock vol pakkende melodieën en vaak wat zwartgallige teksten van McCaughan. Die lijken veelal geïnspireerd door het huidige politieke klimaat in de VS: ‘Now fakes are faking everything that once made your poor heart sing’ (Is It Making You Feel Something). In No Hope zingt hij een keer of dertig die titel in punky refreinen die zich gelijk in je hoofd nestelen. Nog beter en bijtender zijn het cynische Care Less (‘I’m trying to care less’) en de grofkorrelige garagerocker Everybody Dies – uiteraard met die titel als catchy meezingrefrein. Superchunk brak in de jaren negentig nooit groot door omdat ze weigerden bij een major label te tekenen. Ze kregen er een lange carrière voor terug die nog steeds geïnspireerd klinkende platen oplevert.
