Wrecking Ball (1995) is niet het meesterwerk dat velen ervan maken. Emmylou Harris’ achttiende studioplaat lijdt onder de wazige, volledig op Sféér (met hoofdletter en accents aigu’s om de artistieke ernst te benadrukken) gerichte productie van Daniel Lanois. Na de opnamesessies formeerde de producer een tourband voor Harris, bestaande uit hemzelf op gitaar, Daryl Johnson op bas en Brady Blade op drums. Ergens tijdens de tournee werd Lanois afgelost door Buddy Miller.

Spyboy heette het eclectische, vrij spelende rockkwartet, naar de verkenner die vooroploopt in de Mardi Gras-optocht. De zelfbenoemde ‘gekke archivaris’ Miller (‘Ik bewaar echt álles’) nam in een halfjaar tijd zo’n 25 optredens op. Daaruit werd Spyboy (1998) samengesteld, een dwarsdoorsnede van Harris’ oeuvre. Nu, meer dan een kwart eeuw later, wordt het livealbum opnieuw uitgebracht, geremasterd en aangevuld met vijf tracks: A Thing About You (Tom Petty), All I Left Behind (Harris en Kate & Anna McGarrigle), Every Grain Of Sand (Bob Dylan), Get Up John (Bill Monroe) en Sweet Old World (Lucinda Williams).

De aangenaamste aanvulling is de uitvoering van Dylans Bijbelse en Blakeiaanse prachtstuk, dat golft als de zee. Het wordt hier niet verstikt door Lanois, zoals op Wrecking Ball, maar krijgt lucht om te ademen. Harris laat ‘elke zin klinken als een laatste wanhopige smeekbede om haar leven, of op zijn minst haar gezonde verstand’, aldus Linda Ronstadt. Waarom staat juist díe cover alleen op de lp-uitgave en niet op de cd-versie?