Het moet een bijzondere zomer zijn geweest voor de inmiddels 55-jarige Stef Kamil Carlens. Ik zag hem dansen en lachen op fraaie locaties wanneer hij zich met zijn zevenkoppige band The Swoon boog over het funky repertoire van zijn album Be(e) Who You Wanna Be(e). Ik zag hem ook weer, na een lange onderbreking, tijdelijk een bas omhangen – en vaak ‘friday’ gillen – bij zijn oude band dEUS, tijdens de concertreeks waarin het 30-jarige bestaan van het monumentale albumdebuut Worst Case Scenario gevierd werd.
Tussen de bedrijven door zette hij samen met Nel Ponsaers en Rahmat Emonds, de fluwelen alt en soulvolle sopraan uit The Swoon, het intieme Stef Kamil Carlens & The Poem in elkaar. Drie multi-instrumentalisten met uit duizenden herkenbare stemmen proberen hier de grenzen van poëzie en popmuziek te laten vervagen. Met veertien rustige, emotioneel geladen en uitgepuurde liedjes die even de tijd stil zetten. Vijf van Carlens zelf, maar er is ook uitgelezen werk van zijn veel te vroeg overleden vriend Matt Watts, Sade, Prince, Jesca Hoop, Chantal Acda, Bruce Springsteen, Leonard Cohen en Ewan MacColl. Diens versie van het vooral van Roberta Flack bekende The First Time Ever I Saw Your Face krijgt hier een versie om stil van te worden.
