Je kunt er twee dingen van denken: óf Crispian Mills barstte na zes jaar afwezigheid weer uit elkaar van opgekropte creativiteit óf Kula Shaker zet in op zekerheid. Je band heroprichten is toch hip tegenwoordig, nietwaar? Welnu, we gaan voor het eerste. Al was het maar omdat Strangefolk meteen al bij de eerste luisterbeurt zo heerlijk fris klinkt. En meteen is dat storende Indiase sanskriet-gereutel – behalve in één song (Song Of Love/Narayana) – achterwege gelaten. Godzijdank, want dergelijk onbegrijpelijke wartaal haalde het voor de rest prima album Peasants, Pigs & Astronauts voor de helft onderuit. Op Strangefolk niets van dat alles.

Sterker nog: met opener Out On The Highway boekt de band, trouwens in originele line-up, meteen een van de sterkste songs van de plaat. De vaart, de frisheid en het spelplezier druipen er hoorbaar van af. Minder psychedelisch, dat wel. Mellotron, harmonica, Hammond-orgel, Farfisa en meer instrumenten die de band halverwege de jaren negentig tot zo’n welkome afwisseling in de rockscene maakten, worden echter veelvuldig ingezet. Om maar te zeggen: verwacht op Strangefolk geen nieuwe Tattva of Great Hosannah, maar ’t is wel een heerlijk comebackalbum dat in de huidige Britse muziekscene een mooi eigen plekje verdient. JASPER VAN HARSKAMP