album
pop

Suede

The Blue Hour

WARNER

Na een comebackalbum vol classic Suede-liedjes (Bloodsports, 2013) en een gewaagdere conceptplaat die ook als filmsoundtrack werd uitgebracht (Night Thoughts, 2016) luidde de vraag waarmee de gerehabiliteerde Britpoplegende het derde deel van hun ‘terugkeertrilogie’ zouden vullen. In ieder geval met iets anders dan het voorgaande werk, kondigde zanger Brett Anderson aan, maar voegde er ook meteen aan toe dat het sowieso als typisch Suede (‘the band, the passion and the noise’) zou gaan klinken.

Hij heeft woord gehouden. The Blue Hour is de passende titel van het achtste Suede-album, waarmee niet alleen nadrukkelijk de schemering wordt opgezocht maar ook de grenzen van het vertrouwde muzikale universum in kaart worden gebracht. Anders gezegd: dramatischer dan op The Blue Hour klonk de band niet eerder, zelfs niet op meesterwerkje Dog Man Star uit lang vervlogen hoogtijdagen. Wat dat betreft heb je als luisteraar genoeg aan de even duistere als theatrale opener As One om te concluderen of staccato strijkers, dreigende baritons en een gitzwart gothic-randje als ‘groots’ of als ‘grotesk’ moeten worden beschouwd. Kies je voor de laatste optie, dan hoef je de kerkmuziek van het topzware Chalk Circles of de spookachtige spoken word-collage Roadkill niet af te wachten en kun je na vertrouwd klinkende liedjes als Wastelands en Beyond The Outskirts misschien beter afhaken. De meeste fans blijven natuurlijk wel gewoon hangen in de wetenschap dat die karakteristieke larger than life-attitude van Suede ook tot volstrekt unieke magie kan leiden. Tot gejaagd gitaargetokkel en een groots galmende Anderson in een liedje als Tides bijvoorbeeld, of tot pompeuze musical-achtige intermezzi (All The Wild Places en The Invisibles) waarin wonderschone (zang)melodieën opduiken. Een tikkie over de top, zegt u? Jawel, maar geen band kan dat zo gracieus als Suede.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Bloc Party is weer even de beste band van 2005 
concert
Bloc Party

Bloc Party is weer even de beste band van 2005 

Wie zegt wel te hadden verwacht dat Bloc Party de AFAS Live zou uitverkopen, is een leugenaar. Meer dan tien ...
Love Is Magic
album
John Grant

Love Is Magic

Hoe geestig de rake teksten van John Grant soms ook zijn, altijd sijpelt de pijn er dwars doorheen. Leed van ...
MassEducation
album
St. Vincent

MassEducation

Die omhoog gestoken kont op de hoes van Masseduction (2017) was dus niet van Annie Clark zelf, leerden we via ...

Recensie: Suede - The Blue Hour (album) | OOR