Ise Smeets won op haar 17de de Nieuwe Lichting van Studio Brussel en werd de jongste vrouwelijke artiest ooit op Rock Werchter. Sziget, Best Kept Secret, Pukkelpop en voorprogramma’s bij Hozier en Gavin DeGraw volgden. Waarom? Omdat ze solo of in triovorm indruk maakte met die rauwe stem uit dat frêle lichaam. Rest de vraag, zoals die voor alle jong gesignaleerde talenten geldt: blijft die aandacht als het nieuwtje eraf is?
Weet ISE ook te overtuigen met dat langverwachte albumdebuut? Ze is nog altijd slechts 19 jaar en die stem blijft inderdaad ronduit indrukwekkend. In Just A Lie bijvoorbeeld, over liefdesbedrog, waarin ook muzikaal wordt uitgepakt. Suitcase Child blijkt een plaat vol onderwerpen die spelen op haar leeftijd, of terugblikken op wat daaraan voorafging, zoals de scheiding van haar ouders op jonge leeftijd, in de titelsong.
Er is nogal wat drama, ook in songs die ze wat kleiner probeert te houden, zichzelf begeleidend op alleen piano. Dat klein houden blijft moeilijk voor haar, want ze laat haar emoties vocaal graag de vrije loop. In songs over jezelf machteloos voelen, verlatingsangst, nergens thuis zijn en dat kleine meisje dat wel steeds haar spullen kan inpakken, maar niet haar tranen. Ik gun haar op een volgend album wat meer licht en lucht.
