The Golden Glows zijn van vele markten thuis. Op eerdere platen speelden ze folk, Americana en blues, herinterpreteerden ze traditionals en zongen ze duistere murder ballads. De kern – en de kracht – van hun muziek is de loepzuivere close harmony-zang. Die krijgt volop de ruimte op hun nieuwe plaat Sunrise.

Het Antwerpse trio, bestaande uit Bram Van Moorhem en zangeressen Nel Ponsaers en Katleen Scheir, beperkt zich tot de essentie. Het enige instrument ter omlijsting van de zang is een akoestische gitaar. Toch weten ze een opvallend vol geluid te creëren, waarin drums, bas en piano nauwelijks worden gemist. Ponsaers en Scheir hebben stemmen die prachtig bij elkaar passen. Van Moorhem voegt soms een extra laagje toe aan de vocalen, op andere momenten heeft hij een vrije rol.

Opener is het titelnummer, dat warm is en uitnodigend. Het is een ode aan een nieuw begin, gesymboliseerd door de zonsopgang. Fathers is een ontroerend liedje, een eerbetoon aan dode vaders. Ook Hurricane en Ultraviolet zijn van die verstilde, fijne folknummers. Blue Crystal Fire, California (Golden State) en The Ballad Of Dreams klinken meer rootsy. Met minimale middelen hebben The Golden Glows met Sunrise een zeer rijk klinkende plaat afgeleverd.