album
pop

Taylor Swift

Folklore

REPUBLIC/UNIVERSAL

Doen alsof Folklore een bescheiden indiefolkplaat is, is hetzelfde als doen alsof een diner bij een viersterrenrestaurant gelijk staat aan het halen van een Happy Meal in de McDrive. De 30-jarige Taylor Swift kan eenzaam in de bossen poseren tot ze een ons weegt, ze is en blijft een multimiljonair. Er is niets kleinschaligs aan haar muziek en al Swifts carrièremoves – zo is ook te zien in haar Netflix-documentaire – zijn zorgvuldig gecalculeerd. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat Folklore, een ‘quarantaineplaat’ die op maar liefst acht verschillende kleuren vinyl en met acht verschillende hoezen uitkomt, een slecht album is.

Swifts achtste studioplaat werd geproduceerd door Aaron Dessner van The National en diens ietwat ingetogen muzikale omlijsting – bestaande uit onder andere fraaie en bij vlagen zelfs spannende strijkers, tussen vlot en melancholisch wisselende indiegitaartjes, subtiel drum- en basspel en gevoelig folky toetsenwerk – duwen Swifts stem en songteksten meer naar de voorgrond dan ooit tevoren. Des te meer blijkt daarom wat de doorgewinterde popliefhebber natuurlijk al járen weet: dat Taylor Swift een getalenteerd liedjesschrijfster is en tevens een zangeres die met iedere plaat nieuwe kleuren aan haar vocale palet toevoegt. In Cardigan laat ze bijvoorbeeld de soms geforceerde sekshints van haar oudere liedjes achterwege, maar kopieert ze met een hese stem en dromerige uithaaltjes de rokerige sensualiteit van een Lana Del Rey. En in de eerste coupletten van het betoverende slaapliedje Mirrorball houdt Swift zich zo rustig dat haar stem één wordt met de zweverige instrumentatie. Wat jammer is, is dat de zakenvrouw Swift waarschijnlijk nooit het risico zal nemen die een échte stijlbreuk met zich meebrengt. Hoewel Folklore veel intiemer, muzikaler en daarom authentieker klinkt dan haar vorige albums, bedient Swift nog steeds teveel haar (piep)jonge fanbase om de volwassen luisteraar volledig mee te krijgen. Zo bevat Folklore weer een hoop teksten die onthullen dat Swift een Disney-esque leven leidt en een Disney-esque beeld heeft van (liefdes)verdriet. Ik ken genoeg emotioneel platgetrapte vrouwen die steevast relatiepech hebben. Maar wanneer Swift in de put zit, duikt er áltijd wel een jongeman in peperdure Levi’s op om haar te adoreren. Folklore is een mooi ingezongen en prachtig geproduceerd sprookjesboek, maar geen album dat ons beeld van Taylor Swift als steenrijke popkoningin radicaal zal veranderen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
De erfenis van Thin Lizzy: 'Die solo's, groots!'
achtergrond
thin lizzy

De erfenis van Thin Lizzy: ‘Die solo’s, groots!’

Silverbacks-zanger Daniel O’Kelly over de erfenis van de tragische rockheld Phil Lynott, die wordt geëerd met een boxset en een ...
Bruce Springsteen - Letter To You (track by track)
recensie
bruce springsteen

Bruce Springsteen – Letter To You (track by track)

OOR’s Springsteen-watcher bespreekt het nieuwe album 'Letter To You'. Track by track. 'Dit is de ongelikte beer in het werk ...

Recensie: Taylor Swift - Folklore (album) | OOR