De internationale metalwereld stond vorig jaar september opeens stil. At The Gates-frontman, geliefd gastvocalist en – getuige de vele berichten op de socials – all round good guy Tomas ‘Tompa’ Lindberg overleed vrij plotseling op 52-jarige leeftijd. De Zweed leed al een tijdje aan een zeldzame vorm van kanker, waardoor een gedeelte van zijn gehemelte was weggehaald.

Veel van de zangpartijen voor dit achtste album zijn dan ook van demo-opnames van vóór deze ingreep gehaald, waardoor de stem er soms met wat productionele trucjes in lijkt gemixt. Maar verder klinkt de band – als belangrijkste adept van de zogenoemde Gothenburg sound – zoals ze moet klinken: bruut maar ook melodieus. Helemaal omdat oud-gitarist Anders Björler weer terug is op zijn oude nest. Hij laat zijn gitaar soms heerlijk melancholisch huilen, waardoor het allemaal klinkt als een klok, maar ook als een organisch geheel. De toepasselijke titel werd nog door Tompa zelf gekozen. Een beladen plaat, een waardig afscheid, een fijn eerbetoon en zonder deze achtergrond ook gewoon een dijk van een metalalbum.