album
indie

The Homesick

The Big Exercise

SUB POP/KONKURRENT

Tekenen bij het respectabele Sub Pop-label en dan vooral níet klinken als een Sub Pop-band – ook dát kenmerkt de onverstoorbare dwarsigheid van het Friese trio The Homesick. Al heeft het begrip ‘Sub Pop-band’ anno 2020 natuurlijk allang niet meer de muzikale gevoelswaarde die het in de jaren negentig had: namen als Low, Beach House en hiphopact Clipping staan tegenwoordig ook in de stal. Maar genoeg over Sub Pop; eigenlijk is het maar bijzaak dat de drie Friezen er hun tweede album op uitbrengen.

Hoofdzaak is dat The Big Exercise een album van Grote Rijkdom is, waarop de groep ten opzichte van debuut Youth Hunt (2017) al even Grote Sprongen maakt. ‘Postpunk met progneigingen’, zoals destijds nog wel werd genoteerd, kun je dit allang niet meer noemen. ‘Noisy’ evenmin. The Homesick opereert nu eerder in de traditie van bands als XTC, Deerhunter en – ja heus – onze eigen Nits: clever, speels, inventief, subtiel, niet gespeend van humor en vol fantasierijke zijsprongen en schijnbewegingen. Maar ook transparant en poppy, wat ze op Youth Hunt maar bij vlagen durfden te zijn: de zangpartijen lagen verzonken in dikke lagen galm, om maar wat te noemen. Op The Big Exercise is álles anders. En als ’t goed is wordt voor The Homesick met deze plaat ook álles anders. De actieradius, de focus en vooral de erkenning, al moet gezegd dat de plaat tijd en aandacht vergt: er gebeurt véél op The Big Exercise. De huppelende ritmes van drummer Erik Woudwijk – dol op ontregelende roffeltjes – gaan zelden recht vooruit, de geconcentreerde interactie tussen gitarist/zanger Elias Elgersma en bassist/zanger Jaap van der Velde levert de meest kleurrijke panorama’s op en er zijn zelfs interventies van – hou u vast – klarinet en klavecimbel. Waarbij de associatie dan meteen even opschuift naar de barokpop van Jacco Gardner (zoals bij The Small Exercise). Of, maar niet verder vertellen, de hogeschoolsymfo van Yes (in Pawing). Maar schaar dat gerust onder de sector ‘vrolijke incidenten’. Want ook díe zijn nodig op een ambitieus werkstuk als The Big Exercise, al is ‘t maar om niet topzwaar te worden. Gelukkig waren er toch al genoeg opgeruimde popsongs voorhanden (I Celebrate My Fantasy, Leap Year, het titelnummer) om die valkuil te omzeilen. En over leap year gesproken: 2020 wordt dat van The Homesick.

Lees meer

The Homesick gaat hard. Als de voortekenen niet bedriegen, heeft het trio straks alle redenen om heimwee te krijgen. Zo’n platendeal met Sub Pop zou je de wereld over kunnen brengen. Onze noordelijke correspondent ging in gesprek met de jongens uit Dokkum. Lees hier.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

Recensie: The Homesick - The Big Exercise (album) | OOR