Soms is het heerlijk om te zwelgen in verdriet en zelfmedelijden. Have Mercy uit Baltimore is dan de perfecte band. Met A Place Of Our Own (2014) en Make The Best Of It (2017) maakte het viertal twee heerlijke platen, vervolgens kwam de klad erin, ging de band uit elkaar, kwam terug, maakte nog twee albums en dreigde weer de vergetelheid in te raken.
Nu is er een zesde plaat: the loniest place i’ve ever been, een album net zo zwartgallig als de titel doe vermoeden. Have Mercy is een onweerstaanbare band voor de ouder wordende emofan. De mix van indierock, emo en een vleugje posthardcore doet denken aan Tigers Jaw, American Football, Jimmy Eat World en Sunny Day Real Estate. Dan weet u in welke hoek u moet zoeken. Frontman Brian Swindle zingt over verlies, spijt, afscheid en gemis. Het bekende repertoire dus. Maar zijn stem is warm, de teksten recht-door-zee maar krachtig en de gitaren opbeurend genoeg om het geheel niet te zwaar te maken. Een plaat bovendien waarin Swindle in laatste nummer Medicine afsluit met ‘I want to learn to love again’. Er is altijd hoop. Wat is het soms fijn om emo te zijn.
