Opener My Garden laat meteen horen hoeveel gezichten Agriculture heeft. De gitaar zet na een chaotisch intro een metalcoreriff in waarover blackmetalzang snerpt, waarna het nummer na twee minuten vervalt in dromerige indie mét uitgeklede blastbeat die je dus eigenlijk in de eerste twee minuten had verwacht.

En zo zetten de Amerikanen je vaker op het verkeerde been. Dat deden ze al met de EP Living Is Easy, waarop extatische black metal naadloos overging in kampvuurmuziek. Het eerste gedeelte van The Spiritual Sound blijft nog redelijk behapbaar voor de ongeoefende luisteraar en de nummers hebben zowaar een kop en een staart. Het lichaam ertussen kan zich soms in vreemde bochten wringen, dat wel. Black metal, sludge, jazz, mathcore, hardcore – het komt allemaal voorbij en regelmatig in hetzelfde nummer.

Na Serenity (de meest rechttoe-rechtaan track van de plaat) meandert het viertal toch weer lekker van het pad met de shoegazeballad Dan’s Love Song en Hallelujah (steek het kampvuur maar aan, maar pas op, zanger/gitarist Dan Meyers gooit daar uiteindelijk wel benzine op). Bodhidharma is drie nummers in één, bij elkaar gehouden door een overdonderende gitaarriff, en in The Reply worden we met grootse gebaren uitgezwaaid. Waarna we meteen weer willen terugkeren.