Zangeres/songschrijver Catherine Smet leunde met haar coming of age-album Save It For Later (2024) voorzichtig aan bij de rijpere countrypop en indiefolk van boygenius, Haim en Adrianne Lenker. De in Gent met producer Willem Ardui gemaakte plaat werd een succes, het Antwerpse trio rond Smet werd door gerenommeerde Britse kranten en bladen ingedeeld in de categorie ‘band to watch’.
Het resulteerde in een reeks optredens in Europa (waaronder een vóór Neil Young in Hyde Park), inspiratie voor nog betere liedjes en een verder uitgekristalliseerde eigen sound en verhalenpracht. De even breekbaar, zuiver als puur zingende Smet blijkt een denker. In weergaloze liedjes, ingekleurd met vooral traditionele snaarinstrumenten, blikt de bijna dertiger vaak terug. Niet uit nostalgische overwegingen, maar om tekortkomingen te plaatsen, de combinatie ambitie en twijfel te duiden en te accepteren dat mensen veranderen.
De vraag ‘wat neem je mee uit het verleden en wat ga je anders doen?’ blijkt niet altijd simpel te beantwoorden. Muzikaal blijft Lenker een referentie, maar ook MJ Lenderman en Feist zijn dat hier. Dit heerlijk ruimtelijk klinkende album werd min of meer live vastgelegd in de Londense RAK-studio’s door producer Isabel Gracefield (Dua Lipa, PJ Harvey, Radiohead). Beresterke tweede plaat.