album
punk

The Wonder Years

Sister Cities

HOPELESS

The Wonder Years zijn de beste poppunkband sinds The Get Up Kids. Het zestal uit Philadelphia is met Sister Cities inmiddels toe aan album nummer zes. Na het niet bijster interessante debuut uit 2007 zette de groep met The Upsides (goed), Suburbia (klassiekertje), The Greatest Generation (geweldig) en No Closer To Heaven (erg goed) een oeuvre neer waar geen enkele andere poppunkband aan kan tippen. Zelfs The Get Up Kids maakten niet zoveel goede platen.

Het komt voor een groot deel omdat zanger Dan Campbell teksten schrijft die van een dusdanig hoog niveau zijn dat zelfs de oudere punkfan (hoi!) zich erin kan herkennen. Na albums over opgroeien in de buitenwijken van een middelgrote stad, omgaan met angsten en het verlies van dierbaren is Sister Cities een plaat over leven in een verdeelde wereld, over afstand en over hoe we die als mensheid kleiner kunnen maken. Het album gaat vergezeld van een boek met verhalen, foto’s en zelfs gedichten. Klinkt misschien een beetje hoogdravend allemaal, maar zodra de plaat begint, met Raining In Kyoto, vergeef je de Amerikanen alles. Pyramids Of Salt doet vervolgens iets geniaals: het nummer gaat over iemand niet kunnen helpen met zijn of haar verdriet. Stiekem is de track een antwoord op 895 van Pianos Become The Teeth, waarin frontman Kyle Durfey worstelt met niet verwerkt verdriet. Campbell doet dit op zo’n inventieve manier dat het alleen opvalt als je het weet. Wat de zanger ook z’n hele carrière al doet: verwijzen naar nummers van vorige platen. Op de titeltrack bijvoorbeeld: ‘I’m guarded like I’m wounded, my first instinct is always run’, dat refereert naar Passing Through A Screen Door uit 2013 (een van de beste poppunktracks ooit). Zo valt er over ieder nummer wel iets te vertellen, maar uiteindelijk is Sister Cities toch vooral een plaat over verbondenheid, gemaakt door een band die de afgelopen jaren in meer dan dertig landen verspreid over vijf continenten speelde: ‘I’m everywhere at once again / I hear the ocean in the engine / I feel the moonlight creeping in’ (We Look Like Lightning). Zeker niet het makkelijkste poppunkalbum, maar The Wonder Years laten wel horen nog altijd mijlenver voor te lopen op de concurrentie.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Electric Light
album
James Bay

Electric Light

James Bay maakte met zijn debuutalbum Chaos And The Calm een zeer geslaagde entree. Hold Back The River, Let It ...
Tell Me How You Really Feel
album
Courtney Barnett

Tell Me How You Really Feel

Biecht: het Barnett-kwartje viel bij mij pas een paar maanden nadat haar debuut Sometimes I Sit And Think, And Sometimes ...
The Kooks terug met twee nieuwe singles
nieuws
The Kooks

The Kooks terug met twee nieuwe singles

The Kooks zijn terug! De Britse band heeft maar liefst twee nieuwe tracks gedeeld: No Pressure en All The Time ...

Recensie: The Wonder Years - Sister Cities (album) | OOR