Sinds The 2nd Law uit 2012 kan je iedere plaat van Muse zien als een reactie op de feedback op de vorige. Had The 2nd Law te veel direct gedateerde dubstep-invloeden? Hier is Drones met weer veel ouderwets gitaargeweld. Was dat allemaal wat te naargeestig en serieus? Hier is 80s-throwbackplaat Simulation Theory, waarop we onszelf met een knipoog als science-fictionhelden op de cover zetten. Was dat te plat en muzikaal weinig bevredigend? Dan is hier Will Of The People, weer een stuk steviger en tekstueel gewichtiger.
Ook dat was geen onverdeeld succes, dus zijn we aanbeland bij The Wow! Signal, Een conceptalbum over contact met buitenaards leven, geïnspireerd door het gelijknamige signaal dat een radiotelescoop in Ohio oppikte in 1977, wat meer comfortabel terrein dan de wel érg fascistische thematiek op de voorganger. Muzikaal nemen Matt Bellamy en consorten nu niet al te veel afslagen, met overwegend goed resultaat.
Het duidelijk naar Knights Of Cydonia-knipogende The Dark Forest (compleet met heerlijk bombastisch Latijns koor) is de spannendste opener van een Muse-plaat sinds Take A Bow op Black Holes & Revelations. Singles Cryogen en Hexagons zijn misschien iets te nadrukkelijk pastiches op werk uit de hoogtijdagen, maar daarom niet minder effectief. Op The Sickness In You & I steken de wat cheesy 80s-invloeden die de band vrijwel nooit helemaal in bedwang kan houden weer de kop op, maar die gaan in dit geval prima hand in hand met stuwende metalriffs.
Zo komt zo’n beetje de helft van de plaat in de buurt van een ware return to form, maar toch gaat het ook nog een paar keer mis. Nightshift Superstar is een weinig verheffende disco-pastiche en de samenwerking met popster Ellie Goulding op Hush komt niet echt van de grond. Ook de ingetogen afsluiter Space Debris is niet volledig bevredigend. Al zijn er ook geen échte dieptepunten te bespeuren, wat geen garantie is op een plaat uit de tweede helft van de Muse-discografie. Zo noteren we een ruime voldoende. Wie weet dat deze positievere feedback de band dan inspireert om bij de volgende plaat nóg een tandje harder te knallen.
