album
POP/ELEKTRONICA

RADIOHEAD

The King Of Limbs

XL/V2

Slechts acht nummers telt The King Of Limbs, maar ze betekenen een interessante wending in de carrière van Radiohead. De band zet op zijn achtste album geen grote nieuwe stappen, zoals in de periode 1995-2000, en toch is The King Of Limbs hun belangrijkste plaat in jaren.

Het is namelijk niet de logische opvolger van In Rainbows uit 2007. Dit is Kid B, het vervolg op Kid A uit 2000. Tijdens de opnames voor dat album, de laatste stap in de drietrapsraket die Radiohead van talentvolle gitaargroep transformeerde naar ’s werelds spannendste band, deden twee belangrijke invloeden hun intrede: jazz (The National Anthem) en elektronische muziek (Everything In Its Right Place, Idioteque). Het zijn ook de voornaamste inspiratiebronnen die we terughoorden op The Eraser, het soloalbum van Thom Yorke. Na drie platen waarop de gitaren prominent aanwezig waren is hij nu opnieuw de winnaar van de constante touwtrekwedstrijd die gaande lijkt te zijn binnen de band. Gevolg: we gaan terug naar 2000, vlak na de release van Kid A. Radiohead leek geschrokken te zijn van de rigoureuze stap die dat album was. De daaropvolgende platen was Radiohead weer een gitaarband, met een belangrijke rol voor elektronica. The King Of Limbs laat horen hoe het verder zou zijn gegaan als de lijn van Kid A was doorgezet. Daarbij lijkt één plaat een belangrijke rol te hebben gespeeld: Cosmogramma van de door jazz en hiphop geïnspireerde beatkunstenaar Flying Lotus. Destijds werd FlyLo geïnspireerd door Kid A, nu zijn de rollen omgekeerd. Een vruchtbare kruisbestuiving. Luister maar eens naar de structuur en spanning van de eerste helft van The King Of Limbs. Er is alle ruimte voor ‘slippende’ ritmes, ingenieuze geluidscollages, opgeknipte vocalen, drukke percussie (glansrol voor drummer Phil Selway) en rijke geluidstexturen (Jonny Greenwoods ervaring als soundtrackcomponist). Er zitten enorm veel details en zeggingskracht in op het eerste gehoor simpele songs als Separator, Codex en Morning Mr Magpie. Ze behoren tot de mooiste liedjes die Radiohead ooit schreef. De experimenteerdrift van Kid A krijgt geen moment de overhand, al slaan ze muzikaal geen compleet nieuwe wegen in. De winst zit ‘m in de heroriëntatie en de verdieping. Net als Kid A is dit een plaat die verrast en vraagtekens oproept over de toekomst. Voor nu betekent het een tweedeling tussen de fans die In Rainbows het beste Radiohead-album van de laatste tien jaar vinden en zij die voor The King Of Limbs gaan, zoals JASPER VAN VUGT

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met 2019-releases!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nu met 2019-releases!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Kies je eigen cd-pakket! Elke maand nieuwe titels!
abo-actie

Kies je eigen cd-pakket! Elke maand nieuwe titels!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Amsterdamse band Fatal Flowers kondigt reünie aan
nieuws
Fatal Flowers

Amsterdamse band Fatal Flowers kondigt reünie aan

De Amsterdamse gitaarrockband Fatal Flowers heeft na bijna dertig jaar een reünie aangekondigd. De Flowers gaan in juni op een uitgebreide ...

Recensie: RADIOHEAD - The King Of Limbs (album) | OOR