album
Avant-garde

Brian Eno

The Ship

WARP/V2

Conceptueel gesproken is er dus heel wat aan de hand op The Ship, bestaande uit het 21 minuten durende titelnummer en het bijna een half uur voorttikkende drieluik Fickle Sun, met als slotdeel de Velvet Underground-cover I’m Set Free. U dacht al dat dit geen lichte kost was, geen gemakkelijk wegzweefbare, gemakkelijk te negeren ambienteske klankveldjes. Het titelnummer valt oppervlakkig gesproken wel in die categorie, misschien. Maar de verschillende elementen daarvan – de wegsuizende geluiden, de gesproken stemmen op de grens van het hoorbare, de schitterend vormgegeven atmosfeer en vooral de stem van Eno, al of niet vervormd – vallen uiteindelijk samen in een uiterst aangrijpend stuk. Is die Titanic toch niet voor niets gezonken. In Fickle Sun figureert Eno’s stem wat prominenter. Maar los dan van I’m Set Free, reuze statig, blijft Eno gelukkig verre van de conventionele liedjesvorm. In zijn stem duikt zelfs een soort folkgevoeligheid op, een band met de fierheid van het oude Engeland die zelfs in de dodelijke modder van de loopgraven ongebroken bleef. Dat is dan een licht opbeurende notie op een plaat die verder een prachtige verklanking van donkere melancholie ten beste geeft. Wat Een Meester.

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

King's Mouth - Music And Songs
album
The Flaming Lips

King’s Mouth – Music And Songs

Wie het Instagram-account van Wayne Coyne een beetje volgt, weet dat hij onlangs vader is geworden. Het jongetje heet Bloom ...
Smooth Big Cat
album
Dope Lemon

Smooth Big Cat

Een ‘smooth big cat’ schijnt een zorgeloze vent te zijn die ’s avonds met maten onder het genot van whisky ...
Dudu
album
B Boys

Dudu

‘Not everything has to make sense’, zongen de jongens van B Boys ergens in de eerste minuten van hun debuutplaat ...

Recensie: Brian Eno - The Ship (album) | OOR