Als er zoiets bestaat als bekroonde spacedisco-veteranen, dan heeft Prins Thomas al een medaille. Sinds Smalltime Supersound hem zes jaar terug aan de kant zette omdat de verkoop van Ambitions (2019) na het goed ontvangen Principe Del Norte (2016) blijkbaar toch wat tegenviel, dopt de Noorse producer zijn eigen boontjes.
Voordat Thomas aan zijn tiende album begon, nam hij echter een welverdiende break. Dat heeft hem hoorbaar goed gedaan, want op Thomas Moen Hermansen ontwaren we genoeg plezier tussen de lome beats, kraut-achtige arpeggio’s en lijzige melodieën. Het aantal BPM’s blijft nog altijd steken rond de 120 en voor een kop en een staart ga je maar naar de slager. Op Thomas Moen Hermansen (zijn volledige naam) draait het om het bredere perspectief, het grotere plaatje.
De tracklengte schommelt telkens rond de zeven minuten om de zalvende discogrooves ruimte te geven om goed in je hoofd te smelten. Hoogtepunt is het prikkelend getitelde Denpassar Til Bangkok, waarop een pruttelende 303 ons behoedt voor een voortijdige jetlag. Veel nieuwe zieltjes zal hij niet winnen met dit puike album, maar wie Prins Thomas al volgt sinds hij nog in één adem genoemd werd met Todd Terje en Lindstrøm zal zich beslist niet bekocht voelen.
