album
soul/r&b

Thundercat

It Is What It Is

BRAINFEEDER/PIAS

Op de middelbare school was ik een nerd omdat ik FIFA speelde, maar anno 2020 noemen we dat eSports en als je er een beetje goed in bent, kom je op tv en win je grote geldprijzen. Grappig hoe dat gaat. Het zijn kortom goede tijden om een geek te zijn en daarvan profiteert ook Stephen ‘Thundercat’ Bruner, misschien wel de grootste stereotiepe nerd van alle muzikanten.

Na jaren van beperkte interesse schonk iedereen hem ineens aandacht en belandde zijn vorige album Drunk (2017) in menig jaarlijst, ondanks dat het inhoudelijk zijn vreemdste werk tot dan toe was. Types als Thundercat leven in hun eigen wereld en laten zich niet gek maken door vergankelijke externe factoren als aandacht en succes. Het mag zodoende geen verrassing heten dat zijn nieuwe plaat weer overheerlijk weird is geworden. Zo opent It Is What It Is met een kort intro met een veel te lange titel, waarin een verloren klinkende Bruner door de ruimte zweeft (zogenaamd, uiteraard) en zich als een soort talkshowhost afvraagt: ‘Is it time to go and start the show?’ Waarna hij op Innerstellar Love de terugreis naar planeet aarde maakt. Het basspel gaat funky-snel, het lijkt wel een speed run van een Super Mario-level, waarbij iedere slag een sprong aanduidt. En Kamasi Washington levert hier de eerste sterke gastbijdrage op een plaat vol sterke gastbijdragen af, in de vorm van een karakteristiek vlammende saxsolo. Wat opvalt is dat de songs, net als op voorgaande platen, nog steeds kort zijn, maar tevens een stuk rijker gearrangeerd. I Love Louis Cole, een ode aan zijn bij het grote publiek volslagen onbekende producervriend en bandmaat (want dat doet Thundercat gewoon), zit bijvoorbeeld vol zanglaagjes en violen. Daarnaast is dit album dankzij singles als Black Qualls en Dragonball Durag, met maffe onderwerpen, gekke zang (door onder andere Childish Gambino en Steve Lacy) en Bootsy Collins-achtig basspel, bij vlagen Thundercats funkiest. Enig punt van kritiek is dat er van échte vernieuwingen geen sprake is. It Is What It Is ligt in het verlengde van Apocalypse en Drunk. Maar aangezien niemand klinkt en doet zoals Thundercat maakt dat weinig uit.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

'Voorlopig is ons livecircuit even helemaal Dutch'
muziek in coronatijd

‘Voorlopig is ons livecircuit even helemaal Dutch’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist en mede-thuisblijver Hooijer de ontwikkelingen in ...
OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van het moment

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
Notes On A Conditional Form
album
The 1975

Notes On A Conditional Form

Het moge duidelijk zijn dat het ontstaan én de rappe verspreiding van het coronavirus een van de eerste grote, voor ...

Recensie: Thundercat - It Is What It Is (album) | OOR