‘The parasites will love you when you’re dead’, aldus Mark Linkous op het eerste album van Sparklehorse. Hij overleed in 2010, maar deze Vlamingen, afkomstig uit bands als Mintzkov, Wardrobe, Millionaire, Portland en Marble Sounds waren al lang fan vóór zijn dood. Een eenmalig eerbetoon groeide uit tot een band met eigen werk, al blijft hun naam daar wel eervol aan herinneren.

Sterker nog, meer nog dan op het debuut uit 2022 klinkt hier de liefde voor het werk van Linkous – zijn sonische afwijkingen, liefde voor dynamiek, kraakjes, vreemde constructies en prachtige melodieën – in alle elf songs schitterend door. Afwisselend gezongen door Philip Bosschaerts en Johan Verckist, en altijd voorzien van een sfeervolle partij van derde stem Sarah Pepels op keyboards die het hart van Linkous-fanaten sneller doet kloppen. Niet omdat het er teveel op lijkt, gewoon omdat de composities sterk zijn en de liefde en oprechtheid er vanaf spat. Check de vuiligheid in Mythomania, het zwijmelende in I’ve Been Around, de mysterieuze gelaagdheid in End Scene en de melancholie in het als een home recording klinken Lost In Your Gold. Met lof geslaagd voor de cursus ‘Sparklehorse voor gevorderden’. Linkous zou trots zijn geweest.