Thijs Kuijken maakt al ruim zeventien jaar verstilde miniatuurtjes onder de noemer I Am Oak. De verplichte pauze die de coronaperiode inluidde, zorgde voor rust en tijd voor reflectie. Het bracht hem tot het besef dat allerlei zaken waar hijzelf geen invloed op had, hem wel beïnvloedden. Hij onderging ze terwijl de wereld doordraaide.

Time Drifts staat vol prachtige observaties in dit kader, in spaarzaam maar minutieus gearrangeerde liedjes. Die zijn dromerig en wat melancholiek van aard, met een akoestische gitaar als basis. ‘Water goes where it needs to be / It is not a question of why / Or of whatever it desires’, zingt hij in Natural Lines Of Drift, dat door de meanderende synths doet denken aan Klangstof, net als ook Embers en Explorer. Past And Future en Dreamt Of You zijn ingetogen briljantjes, die schitteren door een fijne melodie en de mooie tweede stem van Clasine Haringsma in het refrein. Two Eyes heeft een charmant huppeltje.

Kuijken legt accenten met marimba’s, een banjo en een cello. ‘I’ll ride that wave / Ride that wave’ is de steeds herhaalde regel in de meditatieve afsluiter Oath (Ride). Het is een mooi streven, om mee te bewegen en berusting te vinden in dat de dingen zijn zoals ze zijn, niet lijdzaam maar zonder verzet. Het ontroerende Time Drifts ademt de sereniteit die dat brengt.