album
rock

Kensington

Time

Zouden de mannen van Kensington het eigenlijk erg vinden dat ze nou niet bepaald worden erkend als kwaliteitsmuzikanten? Zouden ze er weleens wakker van liggen dat ze doorgaans een concertpubliek trekken dat evenveel geïnteresseerd is in het bier als in hun muziek? Na geluisterd te hebben naar Time, het vijfde album van wellicht de grootste band van Nederland, mogen we best concluderen dat Kensington evenveel maling heeft aan critici als dat het merendeel van de critici maling heeft aan Kensington.

Op Time doen Eloi, Jan, Casper en Niles namelijk bijna precies hetzelfde als op Rivals en Control. En met dat ‘bijna’ doel ik op het Queen-achtige openingsnummer Bats, dat nét even wat poppier is dan de rest van het materiaal. Verder werken ‘onze jongens’ uit Utrecht hier middels gerecyclede riffjes weer tienmaal toe naar poprockclimaxen die even keurig, correct en voorspelbaar zijn als je zusters tweede zwangerschap nu de eerste net naar de basisschool gaat. Wat na vier albums behoorlijk begint te irriteren is de stem van Eloi. Hij heeft kracht, hij heeft volume. Maar Kensingtons leeuw wil maar niet écht brullen. Hij klinkt monotoon en emotieloos. Zelfs wanneer hij zijn wonden letterlijk bezingt, zoals in het verder stevige Insane, voel je zijn pijn niet. Wat na vier albums óók steeds moeilijker begint te worden, is het behouden van de nationalistische trots voor Kensington. Voorheen vond ik het persoonlijk in ieder geval nog tof om dit ‘Utrechtse bandje’ de grootste zalen en arena’s te zien vullen met hun radiovriendelijke klappers. ‘Heel knap wat deze jongens presteren’, concludeerde ik dan achteraf in een verslag of recensie. Maar inmiddels vraag ik me bij het horen en zien van Kensington alleen nog maar af wat ik me ook afvraag wanneer ik mensen in de rij zie staan voor de nieuwste iPhone: komt er echt nog steeds zóveel volk af op iets wat allang niet meer nieuw en op z’n best middelmatig is? Hopelijk overleeft Kensington het saaie Time en doen ze op een volgend album eindelijk eens iets nieuws. Al is het alleen maar om aan te tonen dat ze dat überhaupt kunnen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR's Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar
eindlijst

OOR’s Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar

Norman Fucking Rockwell! van Lana Del Rey is door de verzamelde Nederlandse muziekcritici uitgeroepen tot het beste album van het ...
Kerstmuziek, maar dan leuk: 8 albums voor fijne feestdagen
tips

Kerstmuziek, maar dan leuk: 8 albums voor fijne feestdagen

Kerstboom, knipperlichtjes, een klauterende kerstman tegen de gevel en dan alleen nog... de muziek! Rond deze tijd van het jaar ...
Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki
Club OOR
Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki

Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees. ABONNEE EN WIL ...

Recensie: Kensington - Time (album) | OOR