Er ging een collectieve siddering door het avant-gardistische hoekje van de metalgemeenschap toen midden mei Khanate uit het niets deze To Be Cruel op de mensheid losliet. Khanate is een supergroep bestaande uit Stephen O’Malley (Sunn O))), Burning Witch), James Plotkin (Scorn), Alan Dubin (Gnaw) en Tim Wyskida (Blind Idiot God). In 2006 viel de band ietwat gebrouilleerd uit elkaar, maar in 2009 lag daar plots toch nog Clean Hands Go Foul.

En geheel in stijl was daar dus opeens dit vijfde album, waar ze dus blijkbaar al sinds 2017 aan werkten. Khanate kan gezien worden als de overtreffende trap van alles in bijvoorbeeld O’Malleys discografie: trager dan Burning Witch, nihilistischer dan KTL en misantropischer dan Sunn O))). En hoe verrassend de releasestroom van de band is, zo vertrouwd is het geluid. In drie nummers en zestig minuten krijst Dubin alle vrolijkheid uit de aankomende zomer, hamert Wyskida elke gitaaraanslag verder je trommelvliezen in en zijn de stiltes daartussenin misschien nog wel het spannendst. Het luisteren naar Khanate is als het kijken naar een schilderij van Francis Bacon: het appelleert niet meteen aan een universeel gevoel van schoonheid, maar de impact laat je absoluut niet onberoerd.