album
DANCE

BOARDS OF CANADA

Tomorrow’s Harvest

WARP/V2

Een disclaimer vooraf: dit is geen weloverwogen oordeel, dit is de eerste indruk van een fan die op 15 mei twee keer naar de nieuwe plaat van zijn favoriete band heeft mogen luisteren op het hoofdkantoor van de Nederlandse distributeur en weet dat de platen van zijn favoriete band pas . . .

Gemini (een referentie naar de broederband?) opent karakteristiek als herkenningsmelodie uit de jaren zeventig; halverwege track twee, Reach For The Dead, drukt de ijzige BoC-beat, een combinatie van rollende en clickende geluidjes, zijn watermerk in het valse synthgeluid – nog zo’n trademark – en dan weet je: spoedig zal er een regenboog aan de hemel verschijnen. Jacquard Causeway, het vierde en langste nummer, is zo’n magisch moment, als verschillende keyboardmotiefjes langzaam versmelten tot een kaal stukje minimal music dat je de diepte in zuigt. Pas daarna, in Telepath, duiken de stemmetjes op. ‘Testing 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.’ Het is, met duivelse stemvervorming, inderdaad en hoera, Boards Of Canada by numbers (wat Beelzebub ditmaal te vertellen heeft zullen we weten zodra de fanatiekste fans Split Your Infinities achterstevoren hebben gedraaid). Cold Earth is vervolgens net zo’n zinsbegoochelende rit als Left Side Drive van de laatste EP Trans Canada Highway (2006) met, op basis van deze eerste rondjes, de mooiste vergezichten. Sick Times, Palace Posy (met zowaar iets van een refrein vergelijkbaar met ‘1969 in the sunshine’), Nothing Is Real en New Seeds zijn de andere meteen pakkende, meer ritmische tracks. Luister vooral hoe het synththema van New Seeds na vier minuten opengebroken wordt, als de zon die door het wolkendek breekt, zo gracieus. Het is het laatste licht voordat we de tunnel ingaan. Met Come To Dust (een verwijzing naar Shakespeare’s Cymbeline?) en het langzaam afstervende Semena Mertvykh (Russisch voor Seeds Of The Dead) eindigt Tomorrow’s Harvest net als The Campfire Headphase in mineur, bij De Dood, toch al het leitmotif van deze plaat, zo lijkt het. En zo blijft er weer genoeg te gissen over na dit zeldzame teken van leven van de meest enigmatische band van de laatste twintig jaar. KOEN POOLMAN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Gratis vinyl bij een abonnement op <span class="oor">OOR</span> (vanaf 34 euro)!
abo-actie

Gratis vinyl bij een abonnement op OOR (vanaf 34 euro)!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. Met nieuwe lp's van Arcade ...
'Keith! Ronnie!' Parlevinken bij de Stones in A'dam
achtergrond
the rolling stones

‘Keith! Ronnie!’ Parlevinken bij de Stones in A’dam

Drie weken lang streken The Rolling Stones neer in A'dam. Wie oplette, of mazzel had, kon een glimp opvangen van ...
Andy Fletcher was 'de normale man' van Depeche Mode
in memoriam
depeche mode

Andy Fletcher was ‘de normale man’ van Depeche Mode

Depeche Mode-toetsenist Andy Fletcher is op 60-jarige leeftijd overleden. Dat meldt de band op Twitter. Hij zou een natuurlijke dood ...

Recensie: BOARDS OF CANADA - Tomorrow’s Harvest (album) | OOR