album
rock

Tool

Fear Inoculum

VOLCANO/RCA/SONY MUSIC

Angst. De meest primaire emotie van de mens. Een oerkracht, die huist in ons allemaal. Soms zoeken we het op (de griezelfilm, de achtbaan), soms laten we ons erdoor leiden (de kerk, het klimaat), maar als de jaren gaan tellen is daar het onvermijdelijke besef: ik ben er nog. Gevaar is van alle tijden, dat het mis kán gaan, wil echter niet zeggen dat het mis zál gaan. En tussen al het Grote Kwaad van de wereld ben ik dus toch onoverwinnelijk. Invincible. Al is het maar in m’n eigen bol. Hoe daar te komen, in de ondoordringbare, gefragmenteerde maalstroom die 2019 is, leert Tool ons op Fear Inoculum.

Een humanitair epos van bijna anderhalf uur lang, aards en bovennatuurlijk tegelijk, waarbij het eerste gezongen woord van Maynard James Keenan, in de titeltrack, meteen de sleutel is: ‘immunity’. Leg je eens bij wat zaken neer (dat de mensheid de natuur niet beheerst maar andersom, bijvoorbeeld), vergeet verleden en toekomst en laat je never ever door anderen vertellen wat te denken en doen. De angst, die ons systeem toch ook zo hard nodig heeft, bepaal je ondertussen zelf. Pak een demoon van keuze, kijk ‘m recht in de ogen en hou ‘m op z’n plaats, onder controle. Ben je bang voor spinnen? Neem een spin. Ben je bang voor schoonmoeders? Neem een gezin. Het gif is eigenlijk het tegengif, onaantastbaarheid is het gevolg. Fear Inoculum dus. Letterlijk: injectie van angst. Al boezemt het vehikel waarmee Tool deze levenswijsheid deelt vooral ontzag in. Het is een veelkoppig monster geworden, met bekende gezichten. De ingrediënten komen uit dezelfde ketel met toverdrank waar Tool 25 jaar geleden in is gevallen, maar schijnbaar achteloos wordt er uit de vertrouwde bouwstenen een nieuwe tempel der hedendaagse progessieve metal opgetrokken. Klassiek en monumentaal, groter en grootser dan ooit, overeind gehouden door zeven zuilen die de tien minuten vaak overschrijden. Het aanzwellende titelnummer, de hort-en-stootkracht van Pneuma, de grillige wegbereiders Invincible en Descending (die we nog kennen uit de Ziggo Dome), het sinistere Culling Voices en het stormachtige slotstuk 7empest (‘Control your delusions!’) tekenen een hyperreus van een ster die half Adam Jones, half Danny Carey is, waar Justin Chancellors stuiterende bas als een zonnevlam uit schiet en Maynards vocalen, meer ‘gezongen’ dan ooit bij Tool, een halo omheen vormen. In deze tour de force van gecontroleerde chaos vindt de band tussen alle extremen toch het evenwicht – we hadden ook niet anders van ze verwacht. En zo culmineert een kwart eeuw Tool in deze ene, welhaast definitieve plaat, Fear Inoculum, die de schijnbare eeuwigheid van het wachten (dertien jaar) in een zevenkwartsmaat doet vergeten. De les: wees bang, het komt allemaal goed. Bless this immunity. Wij weten alvast welk monster we in huis halen.

Lees alles over de lange weg van Undertow naar Fear Inoculum in de nieuwe OOR (met ook Live, Spoon, Lumineers, Noel Gallagher, Belle And Sebastian), hier te bestellen zonder extra portokosten.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

Recensie: Tool - Fear Inoculum (album) | OOR