Heeft Vjèze Fur op een van zijn culinaire excursies per ongeluk een boomer ingeslikt? Een album over lekker tuinieren, de boel de boel laten, voor het klimaat, tegen het hyperkapitalisme en vooral ook de boodschap: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Het lijkt haast wel de muzikale vertolking van Harry Frankfurts essay On Bullshit.

Daar is Freddy Tratlehner dus wel klaar mee, al dat gedoe, gepronk en gekakel. Dan liever een shoutout naar zijn sla. Oké, MC Rutger Kopland. Het is een draai die past bij De Jeugd van Tegenwoordig, de rappers die begin deze eeuw opkwamen en nu als vaders een ander perspectief zoeken. Tuinieren hangt ergens tussen EP en album in. Prima behapbaar dus, met erg toffe beats in So Cool en Oranje Licht Van De Berg. Adje en Ray Fuego zijn de gastartiesten die het best scoren op dit eerste soloalbum van Vjèze Fur. Minpuntje is dat er net te veel op de vocoder wordt geleund. Terwijl Vjèze Fur gelukkig zijn pluspunten optimaal uitspeelt: uitvergroten, schmieren en de luisteraar op het verkeerde been zetten. Hij maakt er in een half uur nog een flinke achtbaan van. Knap gedaan, prima album.