Mikt het Gronings-Haagse Real Farmer met de openers van hun tweede album – het lekker binnenvliegende Missing Link en het stoïcijns voorthobbelende 9 Till Not Allright – toch mooi even op het verkeerde been. Protopunk-ish, registreer je, New Yorks bijna.
Simpele structuren, transparant geluid, springerige bas die de ene keer volgt en de andere keer leidt (zoals trouwens op het hele album), niet te veel vervorming op de gitaar en net genoeg bezieling en melodie in de vocalen van Jeroen Klootsema om de aandacht vast te houden. Vanaf dat punt blijkt echter hoeveel sprongen vooruit de band heeft gemaakt sinds debuut Compare What’s There (2024).
Weerbarstig en intens is hun muziek nog steeds, denk aan namen als Mission Of Burma en Protomartyr, en Klootsema – meer een roeper dan een zanger – is nog niet klaar met zijn demonen. Maar ineens is er meer lucht, meer licht en vooral meer muzikale spanwijdte. Sob Story is bijvoorbeeld gewoon een ijzersterk popliedje, evenals het door bassiste Marrit Meinema gezongen en als ‘dreampophymne’ aangemerkte Run By Animals, al is dat wel een aanklacht ‘met de slachtoffers van femicide in gedachten’.
Elders klinkt zowaar dub (Beggar’s Hymn), stomende rhythm & blues op z’n postpunks (Heart Out) en een drietrapsraket die we bij deze bombarderen tot Real Farmer op z’n allerbest: System, met z’n kalme begin, een rigoureuze versnelling na twee minuten en een razendknap galopperend hoogstandje bij wijze van apotheose. Chapeau. Real Farmer laat onverwacht horen hoeveel leven en potentie er nog zit in een beproefd genre als postpunk.
