Je kent dat wel: vaak zijn de eerste platen van muzikanten achteraf ook hun beste. Dus ging de Amerikaanse houseproducer DaRand Land terug naar het gevoel van zijn allereerste singles op Deep4Life. Dat destijds een cultlabel was, met supervette producties voor in de club. Land schoof de software terzijde en maakte Wander Being met louter hardware.
Het levert hartverwarmend diepe en dubby house op, in de lijn van mannen als Glenn Underground, Mike Huckaby en Swayzak. De baslijnen brommen in baritonmodus en de hi-hats knisperen en sissen als natte kooltjes in een haardvuur, terwijl subtiele pads of een lome Rhodes-piano de melodieuze nuances verzorgen. Af en toe valt er een stemsnipper uit de lucht, maar het merendeel van Wander Being verloopt instrumentaal, waarbij alle onderdelen flink de ruimte krijgen om te shinen. In minder kundige handen kan dit recept saai uitvallen, maar deze vakman uit Buffalo, New York maakt er iets enorm genietbaars van. Een chillplaat in vierkwartsmaat.
