De paden op, de lanen in. Het is geen geheim meer dat Tim Knol naast liedjes schrijven en zingen graag wandelt. Hij is een man met visie, een mening en iemand met oog en waardering voor de natuur. Op de hoes staan foto’s van bossen, heuvels en ontluikend groen. Op de coverfoto tippelt Knol met een frisse blik vooruit, knapzak op de rug, richting een nieuw stukje ontwapenend mooie wereld.
Natuurlijk ziet hij ook wel eens het journaal en zucht hij diep bij het horen van een volgende opruiende kreet van weer een andere hypocriete leider van een ondemocratische partij ergens op de wereld. Toch is er in zijn zalvende woorden in On This Quiet Mountain en Wonderful World op deze met veel zorg en liefde gezongen, gespeelde en geproduceerde verzameling liedjes geen seconde ironie of cynisme te ontwaren. De samen met producer/muzikant Jeroen Tenty en Eric Lensink in een 17de-eeuws pand in Hoorn opgenomen songs vormen de basis van een gelijknamige theatervoorstelling. ‘Rijk gearrangeerd en vol sfeer’, volgens Knol. We mogen er soms de geest van Lee Hazlewood in terug horen. Live The Love Beautiful zingt Knol, in een liedje geleend van vriend Kevn Kinney. Zijn omzwervingen zorgen voor rust in het hoofd en een positieve kijk op het leven. ‘Hope is not for the dreamers, it belongs to steady hands.’
