album
indie

White Lies

Five

PIAS

You, Riverdale, Gossip Girl. Netflix staat vol tenenkrommend slechte tienerdrama’s, waarin de personages – vrijwel altijd sexy millennials – naar diepgaande betekenis over het leven zoeken in iedere scheet die ze inhouden. Gebakken lucht, noemen we dat. Of pathos, als je net als Blair Waldorff in Gossip Girl naar een dure school bent geweest. Als zorgeloze, strontverwende tiener ben je klaarblijkelijk dol op interessantdoenerigheid. En ik geef toe: ook ik heb me in mijn jongere jaren om niets druk gemaakt, puur omdat dat er zo aantrekkelijk uit kon zien. Ook ik was zacht gezegd zo’n asshole. Maar toen droogde ik op.

De jongetjes van White Lies zijn inmiddels ook geen jongetjes meer. Maar dat zou je niet zeggen wanneer je hun nieuwste plaat beluistert. Debuut To Lose My Life was destijds al lachwekkend depressief, maar dat album was in ieder geval lekker direct. Op Five windt het Britse drietal juist overal doekjes om. En wáár men die doekjes dan om windt, dát is waar ik me mateloos aan stoor tijdens het beluisteren van dit album. Tokyo gaat bijvoorbeeld niet over Tokio, maar over… Tja, waarover eigenlijk? Liefde of zo. Iets heel diepzinnigs, dat hoor je meteen! Maar wát, dat haal je er eigenlijk nooit uit. En dat hoeft ook niet. Het eerlijke antwoord is namelijk dat het er niet toe doet. Zanger Harry McVeigh is geen poëet en de muziek van White Lies is lang niet boeiend genoeg om er iets van betekenis in te zoeken. Five opent bijvoorbeeld met Time To Give, het eenvormigste zeven-en-een-halve-minuut-durende nummer dat ik ooit hoorde. In de laatste 180 seconden hoor je steeds hetzelfde stomme synthesizerloopje, alsof dat het beste is wat deze band ooit heeft bedacht. White Lies maakt hier sowieso geen reclame voor synths. In Jo? en Kick Me lijken de toetsen te worden bespeeld door een clown. Al die hoge noten geven de muziek iets onbedoeld grappigs, zeker wanneer ze botsen met McVeighs zware bariton en een paar dramatische piano-outro’s. Niet serieus te nemen dus, deze plaat. En net als You, Riverdale en Gossip Girl helaas ook niet leukig genoeg om als guilty pleasure te dienen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Pearl Jam brengt nieuwe single 'Dance of the Clairvoyants' uit
nieuws

Pearl Jam brengt nieuwe single ‘Dance of the Clairvoyants’ uit

Pearl Jam kondigde op 27 maart zijn nieuwe album Gigaton aan. Nu geeft de band ook een eerste voorproefje van ...
Eefje de Visser: 'Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme'
interview

Eefje de Visser: ‘Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme’

Ze zeggen dat empatische mensen sterker geneigd zijn dialecten en accenten over te nemen. Als dat waar is, dan zit ...
The Strokes derde headliner op Best Kept Secret
nieuws

The Strokes derde headliner op Best Kept Secret

The Strokes zullen de zaterdag van Best Kept Secret headlinen. Dat kondigde de nieuwe festivaldirecteur Maurits Westerik woensdagavond live aan op ...

Recensie: White Lies - Five (album) | OOR