Op zijn vorige album American Utopia (2018) probeerde David Byrne middels optimisme hoop te bieden als tegenwicht tegen een cynische, steeds donkerder politieke werkelijkheid. Zes jaar later is die nog vele malen grimmiger en zet Byrne een paar tandjes bij. Op alle fronten biedt Who is The Sky? relativering, vrolijkheid en vakmanschap.
De heerlijke opener Everybody Laughs zet de toon voor wat komen gaat: ‘Everybody laughs and everybody cries / Everybody lives and everybody dies / Everybody eats and everybody loves / Everybody knows what everybody does.’ Hoe we er ook uitzien of hoe we ons ook gedragen, in de kern zijn wel allemaal hetzelfde. Het is een aanstekelijk nummer – me t St. Vincent in het achtergrondkoor – dankzij de even geraffineerde als swingende arrangementen. Die schreef en voerde hij voor deze plaat uit met het vijftienkoppige New Yorkse kamerorkest Ghost Train Orchestra. Strijkers geven When We Are Singing schwung en What Is The Reason For It? is een fraai cumbialiedje met een gastrol voor Hayley Williams (Paramore). Byrne vroeg Kid Harpoon (Harry Styles, Miley Cyrus, Florence + The Machine) als producer; zijn invloed klinkt door in het popkarakter van met name de refreinen. Dat van het hilarische I Met The Buddha At A Downtown Party heeft een hoog meezinggehalte en het refrein van The Avant Garde is orkestraal en hartverwarmend.
I’m An Outsider opent als een fijne Barry White-pastiche, waarna Byrne er zijn eigen draai aan geeft. My Apartment Is My Friend gaat over de veiligheid die zijn huis hem bood tijdens de coronapandemie. Met speelse soepelheid jongleert hij als vanouds met genres en ritmes, en balt die samen tot een energiek geheel. Hij weet zo de relativering niet alleen tekstueel duidelijk maar ook muzikaal voelbaar te maken. Op zijn 73ste klinkt Byrne als iemand die de wereld heeft gezien, maar zijn nieuwsgierigheid nooit is verloren. Hij blijft met verwondering kijken naar zichzelf en de mensen om zich heen, waarbij het impliciete appèl is om verbinding te blijven zoeken en de ander daarbij in zijn waarde te laten. Op het fantastische Who Is The Sky? is éminence grise Byrne in topvorm.
