We houdt er nu niet van de zon? Wellicht mensen die een zonneallergie hebben. En zo klinkt Who Loves The Sun: als een trekkende huid vol schurend zand na een middagje op het strand. Meestal heb je dan wel een leuke dag aan het water gehad. Maar bij Chat Pile mag je die lol ook wel vergeten.
Het derde volwaardige album van de band uit Oklahoma City klinkt vooral als een koortsdroom na een zonnesteek. En dan heb je de video’s bij de singles Deep Blue, PEN I S MALL en het verrassend slepende en bijna introverte Same Rules nog niet gezien. En die introversie klinkt vaker door. Het is knap hoe ze een gevoel van melancholie weten toe te voegen aan hun bijtende noise.
Ze krijgen hierbij hulp van de bandleden van Nightosphere, die Intruder en Influence van een extra laagje voorzien, en ook Hayden Pedigo (waarmee Chat Pile vorig jaar In The Earth Again uitbracht) maakt zijn opwachting in Family Funeral. Lo-fi afsluiter October All The Time voelt zelfs (afgezien van de zware distortion-uitbraak) als een hommage aan Eric’s Trip. ‘Everything will be fine / The sun will continue to shine’, kreunt zanger Raygun Busch. Deze geruststelling klonk nog nooit zo beklemmend.
