album
SCREAMO/ELECTRO

I SET MY FRIENDS ON FIRE

You Can't Spell Slaughter Without Laughter

EPITAPH

Dit zijn twee geflipte jongens waarvan er eentje (Matt Mihana) niet onverdienstelijk zingt, hijgt of kreunt en de ander (Nabil Moo) alle denkbare instrumenten de revue laat passeren. Gitaarmuren worden opgetrokken, synthesizers uit de kast gehaald en de drumcomputer maakt overuren. Het levert een dik half uur aan experiment op. Soms is I Set My Friends On Fire opvallend beluisterbaar, zoals in Things That Rhyme With Orange en in de geweldige rapsong HXC 2-Step. Ideeën hebben deze twee hippe youngsters genoeg, maar een aardig idee betekent nog geen goed nummer. You Can’t Spell Slaughter…verzandt te vaak in een kakofonie van geluid. Voorlopig is I Set My Friends On Fire teveel een gimmick en te weinig een band. Misschien iets te vroeg een contract aangeboden, meneer Gurewitz. Of te weinig tijd gegeven natuurlijk.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

A Hero's Death
album
Fontaines D.C.

A Hero’s Death

‘Een introverte, introspectieve plaat’ moest het worden, die ‘moeilijke tweede’, zo vertellen de mannen van de Ierse postpunktrots Fontaines D.C ...
Made Of Rain
album
The Psychedelic Furs

Made Of Rain

Je hebt vintage postpunkbands die zelfs op pensioengerechtigde leeftijd nog beluisterbaar nieuw werk uitbrengen (al houdt het na Wire en ...
Fontaines D.C.: 'De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys'
interview

Fontaines D.C.: ‘De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys’

Dit interview met Grian Chatten en Conor Deegan III, respectievelijk zanger en bassist van het Ierse Fontaines D.C., vond plaats ...

Recensie: I SET MY FRIENDS ON FIRE - You Can't Spell Slaughter Without Laughter (album) | OOR