blog

De Lijstduwers: oktober 2018

De herfst is nabij en iedereen weet wat dat betekent: de gordijnen gaan dicht en de verwarming gaat aan. Streamingservice bij de hand, platenkast gerangschikt en Word-bestand, notitie-app of kladblok geopend. Menig muziekliefhebber is al een aantal maanden bezig met het cureren van zijn jaarlijstje. Maar let op: de laatste drie maanden hebben nog wel wat albums te bieden die zomaar enige verschuivingen in de volgorde kunnen veroorzaken. Natuurlijk, een nieuwe Muse, Kurt Vile en Nothing But Thieves zijn nog in aantocht, maar deze volgende platen wil ik nog even met een rode letter aantekenen. In het zwart dan.

Kikagaku Moyo (foto) – Masana Temples (5 oktober)
Het best bewaarde geheim uit het oosten. Althans, voor het grote publiek, want festivals als Le Guess Who, Roadburn en Best Kept Secret (ha, ja, ik kon het ook niet niet doen) hebben de langharige Japanners al jaren op de radar. Daar maakten ze in het verleden dan ook al veel indruk met hun uitgesponnen composities en psychedelische freakouts. Op hun platen waren ze altijd wat minder toegankelijk, maar de vierde langspeler gaat daar onwaarschijnlijk verandering in brengen. De eerste singles van het aankomende Masana Temples hebben een kleurrijkere sound en een meer verfijnde productie. Aan het eind van het jaar organiseert de band een avondvullend programma in Paradiso. Volgend jaar Lowlands, wedden?

Valley Maker – Rhododendron (12 oktober)
Austin Crane schreef zijn eerste Valley Maker-nummers terwijl hij diep in zijn studieboeken zat gedoken. Zijn titelloze debuutplaat was dan ook tegelijkertijd zijn scriptie. Nu, inmiddels doctoraalstudent Sociale Geografie, gebruikt hij zijn studie nog steeds als grote inspiratie voor de teksten van zijn dromerige en mystieke folknummers. Over wat onze woonplekken over ons zeggen, over hoe we ons verplaatsen door ruimte en tijd. Rhododendron, zijn nieuwe, derde plaat nam hij op met Chaz Bear van Toro Y Moi. Luister naar de single Light On The Ground.

Miserable – Loverboy / Dog Days (26 oktober)
In de shoegazescene heeft Kristina Esfandiari al lang een hoogstaande reputatie opgebouwd. Eerst met doomband King Woman, daarna als zangeres van Whirr en vervolgens ook met haar soloproject Miserable. Met de spookachtige dreampop van haar debuutplaat Uncontrollable bewees Esfandiari dat ze als geen ander weet hoe je angst in iets prachtigs kan omzetten. Op nieuwe plaat Loverboy / Dog Days zet ze dat voort. In haar teksten behandelt ze trauma’s uit verleden die door haar huidige eenzaamheid naar boven zijn gekomen. Ook het opnameproces was geen makkie; een freak accident zorgde ervoor dat Esfandiairi haar harddrive kwijtraakte, waardoor ze genoodzaakt was om alles opnieuw op te nemen. Luister naar de eerste single Gasoline.

Daughters – You Won’t Get What You Want (26 oktober)
Nee, zoals de grindcore op debuutplaat Canada Songs doen ze het niet meer. Ze worden ook een jaartje ouder, hè. Tegenwoordig tappen de chaotische gedaanteverwisselaars van Daughters eerder uit het noiserockvaatje The Jesus Lizard, Tomahawk of The Birthday Party. Maar dan een nog stukje bijtender, gestoorder en ja, harder. Dat was op S/T uit 2011 al te horen, maar na een achtjarige pauze is de band terug voor een slopende comeback waarin de geluidsmuren nog even iets aangedikt zijn. Check de single The Reason They Hate Me.

Foto: Niels Vinck

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Bloc Party is weer even de beste band van 2005 
concert
Bloc Party

Bloc Party is weer even de beste band van 2005 

Wie zegt wel te hadden verwacht dat Bloc Party de AFAS Live zou uitverkopen, is een leugenaar. Meer dan tien ...
Love Is Magic
album
John Grant

Love Is Magic

Hoe geestig de rake teksten van John Grant soms ook zijn, altijd sijpelt de pijn er dwars doorheen. Leed van ...
MassEducation
album
St. Vincent

MassEducation

Die omhoog gestoken kont op de hoes van Masseduction (2017) was dus niet van Annie Clark zelf, leerden we via ...

De Lijstduwers: oktober 2018 (blog) | OOR