column

Knooihuizen uit, altijd lastig: een tientje voor Drake

Stel dat je het nieuwe album van Föllakzoid koopt, gewoon ouderwets in de platenzaak, en dat een deel van de aanschafprijs dan in de zakken van Drake zou verdwijnen. Dat zou belachelijk zijn. Toch is dat is precies wat er gebeurt op de streamingsdiensten. Het heeft ermee te maken dat de gemiddelde Drake-fan jonger is dan de gemiddelde Föllakzoid-fan. De Drake-fan heeft heel de dag de tijd om naar Drake te luisteren en doet dat ook, hij is een echte fan, op het maniakale af. De Föllakzoid-fan is bijna veertig en werkt tachtig uur per week in de creatieve sector zodat hij net zijn huur kan betalen. Alleen op zondagochtend heeft hij een uurtje vrij om Föllakzoid te luisteren.

Laten we zeggen dat de Drake-fan elke maand negentig liedjes van Drake luistert en verder niks. Ik simplificeer het een beetje, daar wordt het duidelijker van. Ik bedoel, de muziek van Föllakzoid is totaal ongeschikt voor op de zondagochtend, maar in dit voorbeeld maakt dat de Föllakzoid-fan niets uit. Elke maand luistert hij tien liedjes van Föllakzoid en ook hij luistert verder niets. De Drake-fan en de Föllakzoid-fan betalen allebei maandelijks een tientje aan hun streamingdienst. Ze zijn de enige twee gebruikers van de dienst, het is een kleine speler op de markt, de totale omzet is twintig euro per maand. Omdat de liederen van Drake maandelijks negentig keer worden afgespeeld en die van Föllakzoid tien keer, krijgt Drake elke maand achttien euro en Föllakzoid twee. 

Stom toch? Dat vinden ze bij Deezer ook. Daarom zijn ze in Frankrijk een pilot gestart waarbij het geld dat je maandelijks betaalt keurig verdeeld wordt onder de artiesten die je luistert. In bovenstaand voorbeeld krijgen Drake en Föllakzoid dan allebei een tientje. Prima oplossing.

Volgens Deezer maakt de groep achttien- tot vijfentwintigjarigen negentien procent uit van al hun gebruikers, maar bepalen ze voor vierentwintig procent waar het geld heen gaat. Als de pilot succesvol is en wereldwijd wordt doorgevoerd, is dat uitstekend nieuws voor artiesten met oudere fans. In de praktijk betekent het dat de tienduizend meest verdienende artiesten erop achteruit gaan en dat dat geld terechtkomt bij iedereen die niet tot die groep behoort. De nieuwe verdeelsleutel helpt ook nog eens tegen fraude: het heeft geen zin meer om duizenden nepaccounts te creëren die heel de dag jouw muziek afspelen, want dan krijg je alleen je eigen inleg terug, minus het percentage dat Deezer zelf houdt. 

Het is te hopen dat andere streamingdiensten volgen. Vervolgens is het interessant om te bedenken welke invloed dat gaat hebben op de muziek. Het verdienmodel op streaming leidde bij commercieel ingestelde artiesten tot extreem korte nummers. Drakes liedjes van twee minuten passen nu eenmaal vaker in een uur dan de kolossen van Föllakzoid. Nu die twee werelden niet meer met elkaar concurreren, moet Drake zijn pijlen richten op andere kortebaanschaatsers. Gaat dit de race versnellen en wordt de nieuwe standaard songlengte een halve minuut? Ik hoop het, en ik hoop ook dat de diensten dan ineens besluiten om al het geld toch weer op een grote hoop te gooien en niet meer per liedje, maar per seconde uit te betalen. Dan kunnen die gasten van Föllakzoid ook eens op vakantie.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Time
album
Kensington

Time

Zouden de mannen van Kensington het eigenlijk erg vinden dat ze nou niet bepaald worden erkend als kwaliteitsmuzikanten? Zouden ze ...
De 5 albums en tracks van deze week: Tindersticks, Meindert Talma, Billie Eilish e.a.
nieuws

De 5 albums en tracks van deze week: Tindersticks, Meindert Talma, Billie Eilish e.a.

Vrijdag, releasedag! Maar waar begin je met luisteren? En – zeker zo belangrijk – waar hou je op? OOR‘s hoofdredacteuren Erik van ...
No Treasure But Hope
album
Tindersticks

No Treasure But Hope

Wie had in 1993 gedacht dat dit magistrale treurwilgenorkest het zo lang zou volhouden? No Treasure But Hope is alweer ...

Knooihuizen uit, altijd lastig: een tientje voor Drake (column) | OOR