column

Landleven: schoolpleinvrees

Zwaar getraumatiseerd zijn ze inmiddels met paard en wagen teruggekeerd uit het Hoge Noorden. Vreselijk moet het geweest zijn, een Hel (en dan worden de pensioenen ook nog gekort). Nog natrillend doen zij verontwaardigd hun relaas, de uit het nest geduwden, zij die toch het poplandschap van deze natie gemaakt hebben tot wat het is, in die schrale naoorlogse jaren. Met de warme pantoffels aan beginnen zij, de doorgewinterde Noorderslag-gangers, weer wat kleur op de wangen te krijgen, maar de schoolpleinvrees zit er nog diep in. Hiphop en nog eens hiphop meneer, een Oosterpoort vol schetterende kinderen, ranja, wat zeg ik, energiedrankjes uit de bierpomp. Sommigen worden ‘s nachts nog badend in het zweet wakker, schreeuwend: Famke Louise!

Het is ook een hard gelag. Waren ze naar Groningen afgereisd voor de nieuwe Tim Knol, krijgen ze een kraaiende Famke Louise. En laten we nu niet beweren dat zij, de ware slachtoffers van de kinderkruistocht die momenteel een spoor van verwoesting door het muzieklandschap trekt, niet (klapperend kunstgebit) tegen een stootje kunnen. We hebben het hier wel over hen die decennialang (klapperend kunstgebit) de hoeders van de goede smaak waren. Zij-van-toen-Lowlands-nog-Lowlands-was, zeg maar (kritische VPRO-leden, klapper, klapper). Verdienen zij dit, deze gruwelijke marteling met autotune door YouTubers met nog nauwelijks haar tussen de benen? Ze hadden zich nog wel zo verheugd op een rustige oude dag waar ze tot hun laatste snik Forever Young van Bob Dylan of Love Will Tear Us Apart van Joy Division uit de cd-kast konden halen, als trotse oud-strijders van de tegencultuur. Ze hadden zichzelf al een lintje opgeprikt, deze zelfverklaarde Heroes, want ‘nothing, nothing… could drive them away’. Krijgen ze Ronnie Flex voor hun kiezen!

Het afgrijzen onder de generaties die opgroeiden en dweepten met R.E.M., Nirvana, Aphex Twin, The Strokes, Arcade Fire en Radiohead is eveneens met geen pen te beschrijven! Die hebben ook de schurft, hoor! En het gaat nog veel erger worden, de streaming-tsunami gaat al deze oude zeikerds wegvagen! Hun dierbare ‘nobele’ popcultuur is ingepikt door een leger kindsoldaten op lachgas met een referentiekader bestaande uit Fortnite, Word Of Warcraft en The Sims. Ze hebben de macht al gegrepen, Black Mirror in muziekland, komende maand staan Post Malone en Twenty One Pilots in onze grootste zaal. Kom er maar in, Drake, The 1975, Ariana Grande! Pop goes the weasel. In het openluchtmuseum wordt de laatste gitaar in een plaggenhut opgehangen, naast de dorsvlegel en de melkbus. The horror, the horror. John Peel kan zich potjandorie wel blíjven omdraaien in zijn graf. Ik, ouwe lul, zeg: maak je niet druk, wees niet zo bang, the kids are alright, de eerste keer dat ik The Beatles hoorde, was op het schoolplein.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Lowlands beleeft topeditie

Lowlands beleeft topeditie

Midden augustus. Zowel de zomer als het festivalseizoen loopt op zijn einde, wat maar één ding kan betekenen: het is ...
Muziek verslaat symboolpolitiek op Pukkelpop

Muziek verslaat symboolpolitiek op Pukkelpop

Editie 34 van Pukkelpop had 198 artiesten op acht podia op drieënhalve festivaldag. Twee keer kwam er een volksverhuizing op ...
Braindrops
album
Tropical Fuck Storm

Braindrops

Een poor man’s Bad Seeds, onvast op de benen, zoekend, onverschillig bijna, met het licht contactgestoorde broertje van Nick Cave ...

Landleven: schoolpleinvrees (column) | OOR