Soms ernstig, dan weer frivool, soms (bijtend) grappig, maar altijd interessant: Matt Maltese, de Engels-Canadese pianist/zanger die op onnavolgbare wijze ironie met poëzie doet samenvloeien. Ook op laatste album Hers, over een lange liefdesrelatie die toch weer uitloopt op het onvermijdelijke gebroken hart, mengt hij kamerpop en indierock en houdt hij zelfs de zwaarste onderwerpen lichtvoetig. Net als collega Father John Misty croont Matt Maltese met een knipoog en een grijns z’n ellende van zich af – op naar de volgende vruchtbare tegenslag.06