‘Je te laisserai des mots’, oftewel: hij zal woorden voor je achterlaten. Dat doet Patrick Watson al jaren; de Canadees mixt klassiek, indie en experiment moeiteloos. Afgelopen september bracht hij zijn achtste plaat Uh Oh uit – gemaakt met een letterlijke ‘uh oh’, toen de grootste nachtmerrie van iedere vocalist hem bijna zijn stem kostte. Gelukkig kan hij weer zingen en op het podium klinkt hij net zo intiem en dromerig als op de koptelefoon, precies zoals we van hem gewend zijn.