Er is genoeg om boos over te zijn in de wereld. En omdat de vorige twee edities van Pretty Pissed in de Amsterdamse Melkweg zo lekker recht voor z’n raap waren, reageren we ons dit jaar gewoon voor de derde keer met z’n allen af middels een (on)gezonde dosis punkherrie van: Kid Kapichi, Aerial Salad, C’est Qui?, Deki, Alem Martial Arts, Swim School en The Meffs. Kid Kapichi (foto) weet hoe dat moet – ook al is de brutale Britpunkband uit Hastings sinds kort qua bezetting gehalveerd. Op de foto zien we ze nog gebroederlijk als viertal, trots op hun cluppie, ondanks dat Hastings United inmiddels naar de achtste divisie is gedegradeerd. Je zou er, eh, behoorlijk pissig om kunnen worden. Gitarist Jack en bassist Eddie weten gelukkig ook als tweetal deze én andere misstanden in good old England aan de kaak te stellen, zo getuigt de gloednieuwe duotrack Stainless Steel. Iets waar Aerial Salad uit Manchester ook wel raad mee weet: na de melodische postpunk van hun debuut kent opvolger R.O.I. een grillige, vlijmscherpe onder- én boventoon, die zowel generatiegenoten als IDLES en Soft Play als oudgediende local heroes als Happy Mondays en The Stone Roses naar de Britse kroon steekt. Allesbehalve Brits: C’est Qui? Wie? Wel, ze zijn niet eens Frans, maar komen gewoon uit Utrecht, waar zangeres Jazzebelle, gitarist Kiki, bassist/producer Otje en drummer Leander in snoeiharde garagepunk keihard kont schoppen – liefst met rode glimmende pumps, vers uit de doos. Kijk, dát lucht op. Precies waar Pretty Pissed voor bedoeld is.