Je hebt protestbands en je hebt Pussy Riot. In eerste instantie beten de Russische dames zich vast in Poetin, al is er ook in de rest van de wereld genoeg om tegenaan te schoppen. ‘Stop killing black children’ betoogden ze in 2016 al kalm doch gedecideerd in Make America Great Again, maar ook LGBTQI+ rechten komen veel aan bod. Ook dit voorjaar trekken ze weer door het land met hun Riot Days: een combinatie van muziek, theater en multimedia, waarmee een van de oprichtsters, Maria Alyokhina, haar verhaal komt vertellen. Het is, zagen we vorige zomer met eigen ogen, een amalgaam van spoken word en postpunk, op een ondergrond in de beste agitprop-traditie, ondersteund door snerpende viool en een snoeiharde drummer. Headbangend op een stevige beat klinkt het ‘My hell, my rules: freedom to political prisoners’.