We kennen Sivert Høyem als frontman van de Noorse rockband Madrugada, die rond de eeuwwisseling klassieke albums leverde met Industrial Silence en The Deep End. Met zijn mysterieuze en donkere stemgeluid, ergens tussen Nick Cave en Leonard Cohen in, droeg hij de karakteristieke, melancholische Madrugada-sound tot ver voorbij de fjorden. Maar ook los van het moederschip is Høyem in alle opzichten donker, duister, groots en melodramatisch – zo bewijst hij nog eens op zijn vorig jaar verschenen achtste soloalbum Dancing Headlights.